اول اين هفته....

منفی یک شنبه) دوست نوع دیگر عزیز! فکر کنم متوجه شدی که حرفهای شما انگیزه‌ی من برای زنده کردن وبلاگ بوده. پس اگر چیزی می‌نویسم مطمئن باش ته دلم ازت تشکر می‌کنم. تا حالا هم حرفی نزدم که بخوام کسی رو ناراحت کنم. اما نمیدونم چرا احساس میکنم از یه جاهای حرفای من دلخوری. نباش!
صفر شنبه) «ان مع العسر يسرا»  آخيش....
يکشنبه) مريض شدم. همه جام درد می‌کنه. اما حالم بد نيست! من مريضيم هم مثل آدم حسابي‌ها نيست!
ادامه‌ی يکشنبه) اين آلبرت اينشتين خيلی آدم باحالی بوده. يه تحقيق توپ برای پاچه‌خواري‌ و نمره آوری در موردش نوشتم که خودم کيف کردم. يه جايی ديدم نوشته:‌« يه روز اينشتين با چارلی چاپلين ديدار ميکنه. به چارلی ميگه: کار شما خيلی مهمه. چون همه‌ی آدما توی همه جای دنيا حرفهای شما رو مي‌فهمن و شما رو تحسين ميکنن. چارلی چاپلين جواب ميده: کار شما خيلی مهم‌تره. چون مردم بدون اينکه حرفهای شما رو بفهمن شما رو تحسين ميکنن!»

/ 4 نظر / 11 بازدید
ترانه

دوست عزيز و در عين حال عجيب و غريبم سلام. مرسی که به ديدنم اومدی:) من همه پست هاتو خوندم و همش يه جوری می شدم که انگار با صورت رفتم تو پنجره!!! می دونی پست هات يه جورايی غير منتظره ن!!:) من بازم میام پیشت! تو هم بیا!!خوشحالم می کنی:)

دوست اما از نوع دیگر

سلام. امیدوارم حالت زودتر خوب بشه فقط همین.

maryam

چقدر دلم برای اينجا تنگ شده بود...اوضاعم بده دعا کن واسم...